Bu gece hüzün sordu seni bana,
Aşk Nerede? dedi.
Tebessüm ettim,
Aşk tam karşımda, dedim.
Sonu sen olan bir yol buldum, ona vardım.
Heybeme aldanışlar yükledim,
Olur da aşk’a rastlarsam aldanayım diye.
Aşk’a aldanmak sana aldanmaktı.. Okumaya devam et »

Bir varmış,pir varmış.Ölüm diye bir şey varmış ve o hep varmış. Dünyada son canlının canını da alana kadar da hep var olacakmış…

Ne oldu? İçinizi mi çektiniz? Çekin çekin. Çünkü bu satırları okuyorsanız hâlâ yaşıyorsunuz demektir. Çoktan anladığınız üzere konumuz ölüm. Bahsi geçtiğinde neredeyse herkesin, ”hepimizin gideceği yer orası” Okumaya devam et »

Bayağı bi zaman oldu mim konusu açmayalı. Ama bu geleneğin daha fazla devam etmesini engelleyen Enes İLHAN abimize bi alkış istiyorum siz saygıdeğer ziyaretçilerimizden :). Çok sağolsun mimlemiş bizi. Gel gelelim bu seferki mim’in konusuna. Takip edilesi 5 blog. Bloglar aleminde takip ettiğimiz 5 blog’u yazacakmışız. E güzel, başlayalım o zaman; Okumaya devam et »

Öncelikle merhaba arkadaşlar

Bugün itibariyle adı her yıl değişen son olarak YGS-LYS ismini alan sınava çalışmaya başlamış bulunmaktayım.Her ne kadar çalışmanın mizacıma uygun olmadığının farkında olsamda bu yıl çalışmayı somut olarak hedefliyorum.Yıllardır hayalini kurduğum üniversiteye ve istediğim bölüme girebilmek için bu yıl birçok şeyden fedakarlık etmek zorundayım.İnternet,arkadaşlar,geziler,piknikler ve daha birçok şey.Bu şeylerden fedakarlık yapmak hiç hoş bir durum değil elbette.Fakat  seneye 12.yılına merdiven dayayacak olan bu hayatını iyi bir üniversiteyle taçlandırıp ömür boyu meyvesini yemek ben ve benimle aynı devrede bulunan herkesin temennisidir.Düşe kalka geldik son sınıfa.Bu yılının yani lise son sınıfın eğitim hayatının en önemli  yılı olduğunu düşünmekteyim.Zira bu yıl yapacaklarımız önümüzdeki koca hayatın teminatı olacaktır.Unutmamak gerek lise son sınıfta aynı sırayı paylaştığın bir kişiyle birkaç yıl sonra aranda dağlar kadar fark bulunabilir.İşte bu yönüyle dananın koptuğu yıldır lisenin son yılı.Konuyu bağlamak istediğim nokta şudur ki  eğer bir derse çalışacaksam kafamı kurcalayan hiçbir şey olmamalı.En ufak bir konuda dikkatim dağılıveriyor işte.Bu yüzden bu yazımın Karantinam’a yazdığım son yazı olduğunu belirtmek isterim. Okumaya devam et »

Kaç gündür yazmıyorum.Biliyorum görevimi yerine getirmeliyim.Belçika’dan gelen eniştem ve abileri 4 gündür bizde misafirler.Başımızın üstünde yerleri var. Onlar geldi diye akrabalar görmeye geldi. Şimdi ev tıklım tıklım pc açarsam ayıp olur.Açmasam Karantinam’a ayıp olacak. :)

Saat 3′lere kadar ayaktayım :) Uykum gelsede onlar 3 e kadar çay,kahve derken ablam midelerini cadde sandı meyve,tatlı ard arda. Abla diyorum ”Biraz ara ver bari” diyorum kız beni dinlemiyor. Yahu ne halin varsa gör diyecem kalbi kırılacak. Neyse babam ondan beter. Çay üstüne kahve getirttiriyor o bitince yine çay istiyor. :) Aman bir şey unuttum. En önemliside sigarayı hiç eksik etmiyorlardı. Duman sarmış içeriyi dayanamadım açtım pencereyi. Temiz bir hava içeriyi sarsa bile tekrar sigara dumanı onu kovalıyordu. Madem uyumuyorsun bari yazını yaz Ayşe dedim. Güzel fikirdi tabi sadece fikir olarak kaldı. Açtım bilgisayarı kimse gelmez dedim uzattım ağaklarımı. Bir heveslendim neler yazacağıma karar verdim derken aaa bir de ne göreyim :) eniştem kapıyı çaldı içeri geldi ”Canım işin varmı içerdekiler sigara içiyor boğuldum.” dedi. E bende ”İşim var sonra gelsen.” diyemezdim.Bende ”Yok öyle takılıyordum gel.” dedim.Gitti hayaller :) Okumaya devam et »