Bugün tekrar tekrar aynı günlerimden bir gündü..Ama hayatımda hiç sevmediğim günlerden pazar günü =).Bir türlü sevmedim seni valla kusuruma bakma.Pazar günü geldimi kapıma içime bir sıkıntı doğarda sıkıcı bir gün diye tekrar ederim.Halbuki sıkıcı olmak için değişen bir şey yoktu.Yani her gün ne yaptıysam hemen hemen ertesi gün yine aynı şeyler olur.Neyse pazar günü’m aklıma gelipte sıkma benim canımı şurda bi yazı yazıyoruz aramızdan çıkarsan sevinirim. :P Okumaya devam et »

Bazen yazılı yada görsel basında şirket evliliği gibi laflar duyarız ya da iki dev firma birleşme kararı aldı gibi haberler okuruz. İşte bu büyük şirketler birleştiklerinde muhtemelen logolarını da birleştiriyor yada yeni bir logo ile piyasaya çıkıyorlar.Logonun ne kadar önemli olduğunu idrak eden şirketler için birbirinden şık logo tasarımlarına rastlıyoruz.Birleşmeden önceki logolara ve birleştikten sonra ortaya çıkan logolara şöyle bir göz atalım.Ortaya eğlenceli bir makale çıktığını düşünüyorum.Konunun devamında birleşen şirketlere ait, birleşmeden önceki logolara ve birleşmeden sonraki logolara göz atabilirsiniz.

Okumaya devam et »

Merhaba,

Hastaneye gitmek için minibüse bindik. Hastane’de sünnet için 3. kata yönlendiler. 2. katta bizi Hüseyin Abi karşıladı. 3. kata çıktıktan sonra önlükleri giydik ve beklemeye başladık. Babam geldi son hazırlıklar başladı. Biraz heyecan, biraz korku biraz da Panik vardı. Küçükten başlayalım dediler. Yani sona kalmıştım. İlk olarak kardeşim Mervan’ı aldılar 15 dk. Sonra ortanca Emir’i, ondan sonra da beni.. Mervan’ın baygın halini gördükten sonra sıra Emir Efendiye gelmişti. Emir’ de ne ara çıktıysa.. Ve beni çağırdılar,  ürkek bir şekilde ameliyat koltuğuna oturdum. Korkum arttı, bir iğne yapacağız dediler sonra bir serum taktılar.. Etrafını bantladıktan sonra narkozu boşalttılar.. Ve sonra ne olduğunu bilsem. Uyandığımda sanki herkesin bir  klonu olduğunu gördüm. Hüseyin abinin desteği ve Sagopa Kajmer dinleyerek kendime geldim. Etrafımdakilerin de klonları kayboldu. Hala acısı, korkusu ve iğrençliğiyle benle..
Sağ ve Selametle…

Başkalarının vazifelerini kovalamakta üstüne yoktu.İş kendine gelince…amaan,zaten en mükemmel insan kendisiydi,bir şey yapmasına ne gerek vardı? Bizler yanımızda yöremizde onun gibi değerli bir şahs-ı muhterem bulunduğu için bahtiyar saymalıydık kendimizi. Teneffüs ettiği havadan bizler de teneffüs ediyorduk,daha ne isteyebilirdik ki. Okumaya devam et »

Hayatı bakan gözlerde mi yaşar insan
Yoksa gözlerin baktıklarıyla mı?
Ağlayan gözler mi çeker dertleri?
Yoksa gözlerin görmek zorunda kaldığı bu şeyler mi?
Gözlerindeki umut bir ışık mıdır sence?
Yoksa hayatın yaşattıkları mı?
Hayata giden yol mudur gözler? Okumaya devam et »