Hayatımı seni sevmekle geçirdim. Seni ölümüne sevdim ama karşılığını alamadım. Seni sevmek bir zevkti şu anki gibi seninle güzel anılarım geçmedi ama senin şıp sevip hemen unuta bildiğin sevgililerin ile güzel vakitlerin geçti bunu iyi biliyorum ama ben senin gibi olamadım ben sevdim ise ölüme kadar gider sevgim. Ama bunu sen anlıyamadın bunu anlamanı çok isterdim ama imkansız şeyleri istemek saçmalıktır. Seni unutmak zor bir şey kalbimde derin bir yara bıraktın. Sensizlik zor bir şey ama ömründe seni benim kadar çok seven olmucak buna %100 iddialıyım. Eğer bir gün aklına ben gelirsem ve barkın ne yapıyor dersen o güzel canını benim için sıkma boşuna yorma kendini senin beni düşüneceğin zamanda ben başka ellerde olucam buna çok pişman olucaksın biliyorum. Sen sev deseydin Allah’a taptığım gibi hayatımda büyük yerin olurdu ama bunu kendi ellerinle sen teptin. Seni sevmek güzeldi ama unutmak acı. Ben seni her bir şeyden çok sevdim ama sen bunun değerini bilmeyip ellere gittin her zamanki gibi bu seferde ben gidiyorum. SENİ SEVİYORUM ELVEDA

Bir günde 2 yazı yazmak Mert’in güncellik kuramına uymasa da yazdıkça yazasım var bugün. O yüzden ilk yazımdan sonra bu da bugünlük son yazım olsun. (:
Çağımızın hatta ocağımızın sorunu olan diyeti ele almak istedim. Komedifon‘um ötmeyeli paslanmış da. Hemen hemen 3 kızdan 4′ü diyet meraklısı. Hesap edin artık. =) Neymiş efendim, 0 beden olacakmışlar. Alternatif bir diyet hazırlayayım dedim. Okumaya devam et »

Düşüncemin her mertebesinde mutlak suretle bir iz yaşıyor. O izler, ya geçmişimi temellendiriyor ya da geleceğimi resmediyor. Yahut, sadece şu anımı anlatıyor. Bakışlarımın resmettiği her kare sözle ifade olamıyor. Söze aktardığım bir kaç his bulduğumda adına sadece KişiSEL Âfet diyebiliyorum. Bu âfet biraz farklı. Adına zıt gidercesine iyi bir âfet. Doğal, hem de en doğal âfet. Yazdığım bu yazıt biraz farklı. Okuduğunuz her paragrafya bir kişi ve kişinin benim gözümden düşüncesini bulacak, koyu harfleri birleştirdiğinizde ondan kendisini anlatan sözü bulacaksınız. Okumaya devam et »

Ne tuhafmış şu yalnızlık be. Bazen kendime çok yakıştırsam da bazen yakıştıramıyorum. Aslında çift taraflı bir şey. Düşünmek için bire bir ama bireysel olarak yalnızlık pek bana göre değilmiş. Düşünmek dediğim de saçmalamak ve soğuk düş almak açısından diyorum. Yani bazen tekken düşündüğümde resmen Komedifon‘uma hizmet ediyorum. Niye böyle dedim hemen onu da izah edeyim etmesine de önce dünün güncesinden alayım. Malum uzun süredir yazamıyorum. Hastane-ev-düzenleme vs… derken kendimi bulamıyorum ki oturup yazayım. Kendimi bulsam modemi bulamıyorum. E modemi bulsam fırsatı bulamıyorum. Hepimiz firariyiz resmen. Ama bu kez üzgünüm bay fırsat, yakalandın… (:

Okumaya devam et »

İnsanın dibe vurduğu zamanlar vardır hani,ben çok yaşarım bu zamanları,insanlar gül-i neşe içinde iken ben kan ağlarım bazı zamanlar,keşkeşanlara kaptırırım aklımı fikrimi,uçsuz bucaksız diyarlara göçüp gitmek isterim bazen,yaşadığım şeyleri haketmediğimi,hakettiysem de reva olmadığını düşünürüm bazen,bazen en yakınımdakilerin dahi beni anlamakta zorlandıklarını keşfederim. Sevgilim.. Okumaya devam et »

Senin için açtım yine içimin perdelerini.
Yakıcı güneşinin alevleri sardı loş odamın sigarasıyla avlanan beni.
Düşündüm o an hayatın son manevrası olan kefeni.
Sensiz yaşayan ölü çocuklarımın son hamlesidir yalnızlığın nedeni.
Düşlerim düşkünlükte. Düş düşümden afitap… Okumaya devam et »