Sevgili Karantinam ailesi,  konuma giriş yapmadan önce, kısa bir açıklamayı muvafık gördüm. Uzun zamandır (ki bu kendi adıma uzun bir zaman dilimi oldu) kalemimden ırak bir yaşantı sürmekteyim. Bu durumdan bir hayli müteessirim, ancak elimden de bir şey gelmiyor. Nasıl derler, iki lafı bir araya getirip bir cümle dahi kuramaz hale gelir insan. Belli bir dönemden geçerken, mutlaka bu şekil bir sıkıntı içine girmişliğimiz olmuştur. İzah etmek istediğim şudur;insanlar arasında soyutlanıp, kendini gerektiğince anlatamayan biri olduğumdan dolayı sürekli yazma gereksinimi duyuyorum. Her insan kendi hüviyetini kendine özgü bir lisanla ifade eder. Kimi yemek yaparak, kimi herhangi bir enstrüman çalarak, kimi şiir yazarak, kimiyse benim gibi sadece yazı yazarak… İşte, uzun bir zamandır, kendi adıma böylesine önemli bir gereksinimi kendime çok görmüşüm, yahut bir türlü olamamış, adını koyamadım işte bir türlü. Velhasıl-ı kelam, hazır ilham perisi şöyle bir uğramışken, beni fazlasıyla rahatsız eden bir konuya değinmek istedim.

Şu sıra çevremde diğer genç arkadaşlarımla iletişimimde gözüme çarpan birkaç nokta oldu. Özellikle sanal dünyada, genç arkadaşlarımız, kendi marjinal olma gayelerine dilimiz Türkçe’yi alet ediyorlar. İnsanların kendilerini en âlâ anlatabildikleri araç olan dili, sözüm ona farklı (! ) olabilmek için bertaraf ediyorlar. Uzun zamandır beynimi kemiren bu düşünceyi, kimseyi kırmadan, yahut rencide etme çabası içine girmeden lisan-ı münasip bir şekilde anlatmak uygun olur diye düşündüm. Eminim ki bu benim gibi bir çok lisanına sahip çıkan gencimizin hoşuna gitmemekte.

Şu bir gerçek ki, sadece lisan değil, diğer tüm değerlerimizin farkına varamıyoruz maalesef. Bu da büyük bir noksan bana kalırsa. İnsanlar dahi, kendi değerlerinden taviz verdikçe gözden düşmeye mahkum oluyorlar, bu bir gerçek. Peki, değerlerimiz günden güne eriyip yok oldukça, milletimiz saygınlığını yitirmiyor mu dersiniz? Konuya odaklanmışken, diğer rahatsız olduğum konuları bu yazımda ele almamayı istiyorum açıkçası. Kendi şahsım adına şunu belirtmek isterim ki, insanlarla olan ilişkilerimde ufak tefek gözden kaçmalar dışında, dil ve imlâ kurallarının dışına çıkmışlığım olmadı, bu sebepten bu kadar rahat bir şekilde akranlarımı uyarma çabası içindeyim. Zira, kendim fiilen gerçekleştirmediğim herhangi bir konu hakkında, diğer insanlara nasihat verme gibi adil olmayan bir huyum yoktur. Söz her ağızdan çıkar, lâkin her insan fiile dönüştüremez. Başkalarının hatalarını göreceğime, evvela kendimi düzeltmeyi yeğleyen bir insan olduğumdan, bu böyledir. Lisan konusunda eksikliğimizin en büyük örnegi de, konuşmalarımızda yapmış olduğumuz hatalardır. Bundan kastım; cep telefonu ve bilgisayar gibi insanlarla ve dünyayla alakalı olmamızı sağlayan araçlarda yapılan yazım hatalarına dikkat çekmek istiyorum. Konuşmalarda kullanılan kelimelerin her nedense(! ); sesli harflerin çıkarılarak, yahut ‘v’ harfinin ‘W’, ’k’ harfinin ‘q’ harfine (en öfkelendigim de her ne hikmetse budur! ), ’ç’ harfinin ‘ch’ ye dönüşüvermesi(! ) Öyle bir durum ki bu şekilde gelen yazıları okudukça insanın öfkelenmemesi mümkün değil. Genç arkadaşlarımızın herşeye fırsatı var ama her nedense, sesli harfleri eklemeye üşeniyorlar mı desem, çok mu abartmış olurum diye düşündüm ama haklıyım, eminim ki birçok insan benim gibi düşünüyor. Batılaşma çabasına bağlıyorum bunu. Nasıl ki ‘Allah’ kelimesinin ‘Tanrı’ olarak kullanılmasından rahatsız oluyorsam ve bunu kendimce tamamen Avrupalılara özenmekle açıklıyorsam, bu ‘Lisan Katli’ne de aynı gözle bakıyorum. Kardeşim, biz elhamdülillah Müslüman’ız, Tanrı da neymiş? Allah’ın güzel adını zikretmekten mi utanıyorlar nedir, anlamıyorum. Tanrı kelimesiyle Allah kelimesi zaten bir yerde eş anlamlı kelimeler. Lâkin, Allah varken neden ‘Tanrı’? Bu konuda olan düşüncemi de yazımın konusu dışına çikmadan şöylesine bir belirtiverdim. Velhasıl, biraz olsun dikkat etmekle kendi hüviyetimize birçok güzel meziyet katacağımızdan şüphem yok şahsen. Sahip olunan değerlerin farkında olmak ve onları korumak adına güzel işler başarabilmek, insanlık açısından çok önemli. Neyse sözü fazla uzatmaya lüzum yok. Benim fazlasıyla rahatsız olduğum bir konudan bahsedecektim fakat iki önemli konu oldu, istirhamım yine canımızın sağlığı. . .

 Loading ...

Yazar: AraF

E-posta: silent_94@sagocuyuz.com
WebSite'm:
Tüm Yazılarım: AraF
Biyografi: Adı Asude Çiftçi. Her türden yazıların yanında tasavvufi yazılar onun vazgeçilmezidir..

• Mağara Duvarına İlk Şekli Çizen Adam
• Karantinam’dan bir DERYA geçti..
• Alıştım Susmaya …
• Kafama ‘Dink’ Etti…
• Komedifon’un BİZ KİMİZ? Zımbırtısı.