Merhaba,

Hastaneye gitmek için minibüse bindik. Hastane’de sünnet için 3. kata yönlendiler. 2. katta bizi Hüseyin Abi karşıladı. 3. kata çıktıktan sonra önlükleri giydik ve beklemeye başladık. Babam geldi son hazırlıklar başladı. Biraz heyecan, biraz korku biraz da Panik vardı. Küçükten başlayalım dediler. Yani sona kalmıştım. İlk olarak kardeşim Mervan’ı aldılar 15 dk. Sonra ortanca Emir’i, ondan sonra da beni.. Mervan’ın baygın halini gördükten sonra sıra Emir Efendiye gelmişti. Emir’ de ne ara çıktıysa.. Ve beni çağırdılar,  ürkek bir şekilde ameliyat koltuğuna oturdum. Korkum arttı, bir iğne yapacağız dediler sonra bir serum taktılar.. Etrafını bantladıktan sonra narkozu boşalttılar.. Ve sonra ne olduğunu bilsem. Uyandığımda sanki herkesin bir  klonu olduğunu gördüm. Hüseyin abinin desteği ve Sagopa Kajmer dinleyerek kendime geldim. Etrafımdakilerin de klonları kayboldu. Hala acısı, korkusu ve iğrençliğiyle benle..
Sağ ve Selametle…

Kaç gündür yazmıyorum.Biliyorum görevimi yerine getirmeliyim.Belçika’dan gelen eniştem ve abileri 4 gündür bizde misafirler.Başımızın üstünde yerleri var. Onlar geldi diye akrabalar görmeye geldi. Şimdi ev tıklım tıklım pc açarsam ayıp olur.Açmasam Karantinam’a ayıp olacak. :)

Saat 3′lere kadar ayaktayım :) Uykum gelsede onlar 3 e kadar çay,kahve derken ablam midelerini cadde sandı meyve,tatlı ard arda. Abla diyorum ”Biraz ara ver bari” diyorum kız beni dinlemiyor. Yahu ne halin varsa gör diyecem kalbi kırılacak. Neyse babam ondan beter. Çay üstüne kahve getirttiriyor o bitince yine çay istiyor. :) Aman bir şey unuttum. En önemliside sigarayı hiç eksik etmiyorlardı. Duman sarmış içeriyi dayanamadım açtım pencereyi. Temiz bir hava içeriyi sarsa bile tekrar sigara dumanı onu kovalıyordu. Madem uyumuyorsun bari yazını yaz Ayşe dedim. Güzel fikirdi tabi sadece fikir olarak kaldı. Açtım bilgisayarı kimse gelmez dedim uzattım ağaklarımı. Bir heveslendim neler yazacağıma karar verdim derken aaa bir de ne göreyim :) eniştem kapıyı çaldı içeri geldi ”Canım işin varmı içerdekiler sigara içiyor boğuldum.” dedi. E bende ”İşim var sonra gelsen.” diyemezdim.Bende ”Yok öyle takılıyordum gel.” dedim.Gitti hayaller :) Okumaya devam et »

Cümleten selam değerli ‘Karantinam’ ahali… İstanbul turnemin ilk günlerindeyim ve  güzel yurdumun gariptrik insanlarından acayipliklerle karşılaşıyorum… En basitinden söz etmek üzere konuma bodoslama dalıyorum…

Evde oturmaktan sıkıldığım bir anda içime vahiy inmiş gibi ”uleyn! kalk dışarıya çıkta gez” diye bir his doğdu… Okumaya devam et »

Hani insan bir yerlere gitmek ister ya, dünyadaki tüm sıkıntılarını unutup hayatın sıkıntılarına inat yeniden gülmek ister ya. Hep mutlu olup, huzuru bulduğumuz yerler olur ya. İşte o bahsettiğim yer benim için Edremit’ten başka bir yer değildir. O kadar huzur buluyorum ki o cennetten bir parça kapmış mutluluk dolu yaşamın en güzel kıyısında. Sanki gidip geçtiğim Okumaya devam et »

Sevgim gerçek olmasaydı gülebilirmiydim…

Sagopa Kajmer Twitter:

“Onları da anlıyorum adlı solo şarkımı
Efendim, Canım Muhammed’im( Sallallahu aleyhi ve Selem ) için yazdım.3ay
içinde sadece 4 kıta içime sindi.” dedi.
Okumaya devam et »

Karneye bir gün kala tüm karantina sakinlerine bol not dolusu sevgiler sunar değişik bir yazıtla burada olduğumu söylemek istiyorum…

Yarın bildiğiniz üzere karne günü. Karneler dağıtılacak ( sanki almak için can atıyormuşuz gibi ) Neymiş efendim ‘ Yarım dönem boyunca yaptıklarınızın sayısal karşılığı ‘ Hadi ordan be! Biz bilmiyor muyuz sanki ne yaptığımızı da sayısal karşılığını veriyorsunuz. Zaten bu eğitim sistemi beni çıldırtıyor, üstüne bir de bana beyaz kağıt üzerine yalan dolan notlar mı verilecek. Tabii ki karneye saçma dediğimiz yok. Ama şimdi yarın dağıtılacak milyonlarca karnenin yine milyonlarcası ‘O an’ yırtılacak ve belki de içine dahi bakılmayacak. Niye yırtılacak? Çünkü biz babamızın tansiyonunu düşünen öğrencileriz. Nasıl bahane ama?.. Okumaya devam et »