Suyun ilk ateşle buluştuğu andaki sıcaklığını taşıyor, sensizlikle kamçılanan şu kalbim. Yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgide cambazlık yapıyorum bu aralar. Ayağım kayınca çığlıklar düzgün yürüyünce alkışlar kopuyor bir yerlerden. Kan görmek istiyor gözlerim.. ya akmalı benden yada akıtmalı bir yerlerden. Ölüm istiyor bedenim.. ya ölmeliyim yada öldürmeliyim ruhsuz bedenleri. Çığlık istiyor kulaklarım.. ya atmalı derinden ya da attırmalı derinlerden. Gün ve gün kan ağlıyor içimdeki çocuk.. gün ve gün kan kaybediyor. Yok oldukça, içimde eriyor hayallerim. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Tüm renkler siyah benim için artık, ne yapsam renkli yaşayamıyorum. Kan kaybediyor hayatım, Can çekişiyor hayallerim. Yaşamak zor geliyor artık bana. Nerde hata yaptım diye düşündükçe batıyor her limanda gemilerim. GİDİYORUM. Yaşamak istemiyorum artık aranızda ´yanlış hayat doğru yaşanmaz´

Bilir misin uzanıpta yakalayamamanın ne olduğunu? Uzanırsın, engeller çıkar, tek tek aşarsın. Tam yakaladım bu sefer derken elinin ucundan kayıverir bir daha yakalayamamacasına..Ben bıktım bu kısır döngüden. Ya bitmeli bu işkence yada bitirmeli ben, ya istemeli beni ya da tamamen silmeli. Her geçen gün biraz daha acıyor canım her geçen gün biraz daha kan kaybediyor hayallerim.. Su alan bir gemi misali her geçen gün yavaş yavaş batıyorum.. Tayfam yok, yolcum yok, gemi ile batıcak hiç bir şeyim yok.. Ne hayallerim ne umudum ne de yarınlarım.. Kaçmak istersin, tek başına yaşamak karanlıklarda.. Yapamazsın, bırakmazlar peşini. Onlar kovaladıkça sen kaçarsın nereye olduğunu bilmeden. Bir gün kazanıcam diye inat edersin. Kazanamazsın. Sonunda yenilir; hayatlar içinden hayat seçersin.. Sebebsizce yaşarsın, ölmek isterken delice..

Bilir misin iki arada kalmanın ne demek olduğunu? Adım atsan ölecek geriye dönsen yanacak gibisindir. İkisinde de canın acır, için acır ama seçim yapmalasındır, kurtulmalısındır bu kısır döngüden. Kurtulmak yok  kurtuluş yok. Acı var ama gözyaşı yok!

Siyah-beyaz bir film içinde, rolü belirlenmiş hayatın dublörlüğünü yapmak  ne kadar da anlamsız. Sensiz şu hayatımın tek rengi kırmızı.. Olmuyor işte sensiz.. Kan ağlıyor kanımın her damlası. Bir dilek tutarsın mumları üflerken, bir yudum mutluluk , yaşam, yaşama direnci. Aşk dilersin, sevdanın kıblesinin yanlış yerde olduğunu bilmeden. Papatya falı gibi oynuyor kader ruhumla. Kopardığı her yaprak incitiyor bedenimi. Acıtmıyor beni, yaptığı ruhuma. Bilmiyor ama ruh kristali kırılırsa düzelmez bir daha..

Kalbinin diğer yarısını saklasalar  sonra bul deseler mesala. Nerde olduğunu bilmeden başka bir yerlerde attığını, başkaları için attığını düşündükçe kalbinin diğer yarısı acımaz mı? Ruhunun bir yarısını, kitleseler mesala sonrada yaşamaya devam et deseler kan ağlamaz mı ruhunun diğer yarısı ? Nefesini kesseler mesala, alma deseler onsuz nefes. Bu yakar mı canımı sence? Sensizlik demek nefessiz kalmak demek zaten, sensizlik demek rutuşları yapılmış hayatımın şah damarını kesmek bir çırpıda. Arkamdan sapladığın hançere inat şimdi kan ağlıyor seni gören gözlerim. Kan kusuyor seni söyleyen dilim. Senden sonra çok değişti ruhsuz bedenim. Koluma kazıdığım ismin şimdi senden kalan tek izim. Baktıkça ihanetinin bedeline ruhumu şarkılar, fikrimi nefret, dilimi küfür besleyecek.. Bitmeyecek sana olan tanımsız kinim.. Ellerimde parçalanmış kalbimin kırıntılarıyla anıyor dilim seni son kez ´SEN ve BEN´dik biz şimdi ´KAN ve REVAN´…

 Loading ...

Yazar: vannâr

E-posta: vantepli_zebani@hotmail.com
WebSite'm: http://www.karantinam.com
Tüm Yazılarım: vannâr
Biyografi: Pınar Dağhan. Uzun zamandan beri Karantinam Ailesinin değerli bir bireyi. İlk günden bugüne karantinasına okunulası yazılar almaktadır..

• Esintiden Kesintiler.
• TeşHİS..
• Sevdim ama sevilmedim
• İnsanın Dibe Vurduğu Zamanlar Vardır…
• Afitap